خبرگزاری ایلنا

آکادمی پرورش اندام ایرانیان



دسترنج

کد خبر : 5781 تاریخ انتشار : 1394/04/07 11:2 چاپ خبر








همه به تئاتري بودن علاقه دارند نه تئاتر


ستاره اسکندري به عنوان يکي از باتجربه‌هاي عرصه بازيگري هنرهاي نمايشي؛ معياري صحيح براي اظهارنظر درباره آشفتگي‌هاي اين روزهاي هنرهاي نمايشي محسوب مي‌شود. عرصه‌اي که امروز بيش از پيش به بازار مکاره شباهت دارد و هر دم کارگرداني، گويي کالايي براي فروش داشته باشد از هر روشي براي تبليغ و فروش کالاي خود که کيفيت آن به هيچ وجه مشخص نيست؛ استفاده مي‌کند. اتفاقي که با تصميم مديران بنياد رودکي براي صدور مجوز اجراي کارگردان تئاتر اولي در تالار وحدت آهنگ متفاوتي گرفت و اعتراض‌ ادامه‌دار رسانه‌ها را به همراه داشت.


اسکندري معتقد است؛ گرايش به گيشه و فروش بيشتر در کنار کاستي‌ زيرساخت‌هاي نمايشي عامل اصلي گرفتاري‌ها محسوب مي‌شود. اتفاقي که از دو دوره رياست جمهوري نهم و دهم آغاز شد و تا امروز ادامه يافته است. او گفت: بحث برداشتن حمايت از هنرهاي نمايشي که در دولت قبل مطرح شد و همچنان ادامه دارد؛ موضوعي است که موجب شکل‌گرفتن چنين مسائلي شده است. اصولا در تئاتري که نظارت و ارزشيابي وجود دارد؛ بايد شاهد حمايت مالي باشيم. قطع حمايت‌ها موجب شد تالار وحدت به محلي تبديل شود که فقط قصد دارد اقتصاد خود را بچرخاند. الان شرايطي پيش آمده که کم مانده در اين سالن عروسي برگزار کنيم. به گزارش ايلنا او ادامه داد: سوال اينجاست که آيا دولت نبايد به ساخت سالن‌هاي مشابه تالار وحدت فکر کند؟ امروز اعتبار اين سالن تحت تاثير قرار گرفته است. جواني که از دانشگاه بيرون مي‌آيد اگر پول نداشته باشد بايد چه کار کند؟ بازيگر نمايش «هم‌هوايي» با بيان اينکه عملکرد مسئولان در اين مقطع برايش اهميت بسياري دارد؛ اظهار کرد: سياست‌گذاري در حوزه هنرهاي نمايشي مخدوش شده و سالن‌هاي نمايشي به سمت چرخاندن امور خود به هر قيمت پيش مي‌روند. البته فراموش نکنيم اينکه تهيه‌کننده‌اي پيدا شده و حاضر است در حوزه هنرهاي نمايشي سرمايه‌گذاري کند اتفاق خوبي است؛ ولي اين آسيب هم وجود دارد که تالار وحدت به ملک شخصي صاحبان سرمايه تبديل شود. اين هنرمند افزود: اينکه بازيگران سينما به تئاتر بيايند يا برعکس اصلا دغدغه من نيست؛ بلکه اصل وجود تئاتر اهميت دارد. معتقدم کاملا بحث تقليل فرهنگي مطرح است و درحاليکه انديشه؛ بنيان تئاتر را تشکيل مي‌دهد؛ وظيفه يک مدير فرهنگي ارتقاي سطح فرهنگ است. نکته‌اي که در تلويزيون نيز وجود دارد و انتظار داريم رسانه‌اي که به تمام نقاط کشور سرک مي‌کشد مانند تمام مديوم‌هاي فرهنگي خود را مسئول ارتقاي سطح فرهنگ بداند. اسکندري با يادآوري اين نکته که انديشه ذات و جوهر هنر تئاتر را تشکيل مي‌دهد؛ اظهار کرد: نبايد در مقطعي درباره يک مسئله مشخص صحبت کنيم و بعد از مدتي همه چيز را به فراموشي بسپاريم. اين فرايند (برطرف کردن کاستي‌ها و بحران‌ها) بايد از حالت ژورناليستي صرف خارج شود. افزايش گلايه در مطبوعات از قدرت حل واقعي مسئله خواهد کاست. اگر حسن‌نيت براي حل ريشه‌اي مسائل وجود دارد بايد اصل را مورد توجه قرار دهيم و به آن بپردازيم. او افزود: درباره دغدغه‌ اين روزهاي اهالي تئاتر و رسانه نيز بيشتر از آنکه مستقيم درباره مسئله‌اي اظهارنظر کنم؛ علاقه‌مندم راه‌کاري عملي مطرح شود. ما بايد از رفتار احساسي فاصله بگيريم. بازيگر برگزيده جشنواره تئاتر فجر در ادامه گفت: نکته ديگر به خود ما اهالي تئاتر بازمي‌گردد که گاهي فراموش مي‌کنيم چه چيز را با چه چيز عوض مي‌کنيم. شايد بيشتر از حضور بازيگران سينما روي صحنه تالار وحدت (که اعلام کردم از نظر من هيچ ايرادي ندارد) همراهي اهالي تئاتر شگفتي‌ساز شد. اما به هرحال عامل اين اتفاق هم مسائلي است که به حمايت‌ و پرداخت سوبسيد به هنرهاي نمايشي بازمي‌گردد. اين هنرمند افزود: بدنه رنجور تئاتر مستقل چه اندازه توان ايستادگي در برابر ناملايمات و تنگناهاي مالي را دارد. در سالهاي اخير شاهد سياستي‌ هستيم که گروه‌هاي نمايشي را بيشتر به گيشه سوق مي‌دهد تا افزايش کيفيت و همين عامل موجب پذيرش بعضي نقش‌ها توسط بازيگران شناخته شده تئاتر مي‌شود. او تصريح کرد: در غير اين صورت و در شرايط وجود امنيت مالي بازيگر قطعا معيارهاي دقيق‌تر و جدي‌تري براي همراهي با يک فيلم يا نمايش خواهد داشت. در مقطعي خصوصا در 10 سال اخير تئاتري که بايد جلوتر از جامعه حرکت مي‌کرد با جامعه همسو شد و دغدغه‌هاي مشابه را مطرح کرد اما بايد ريشه را در جايي ديگر جستجو کنيم. اسکندري نقش خانه تئاتر در اين زمينه را جدي توصيف کرد و گفت: در تمام اين سال‌ها حتي خانه تئاتر نيز بيشتر وقت‌ها به جاي اصل، حاشيه را مدنظر قرار داد. چطور مي‌شود ما در کشور با کمبود سالن‌هاي نمايشي مواجه باشيم ولي همواره دغدغه‌هاي بيمه‌اي و مالي مطرح باشد؟ بازيگر نمايش «دندون طلا» خاطرنشان کرد: امروز ديگر تئاتر به معناي قبل در ذهن کسي وجود ندارد. همه برخلاف گذشته به تئاتري بودن علاقه‌مند هستند نه هنر نمايش. نسل ما به عشق بازيگري در هنر ارزشمند تئاتر وارد دانشگاه شد نه بازيگر بودن و طبعاتي که بواسطه شهرت و مسائل ديگر به همراه دارد. اينطور به نظر مي‌رسد که ديگر کسي به اصل هنر فکر نمي‌کند. او ادامه داد: وقتي چنين شرايطي در کليت يک جامعه هنري حاکم باشد، معلوم است مدير به خود اجازه مي‌دهد بگويد سليقه مخاطب براي ما بيشتر از کيفيت کار اهميت داشت. اينجا سوال پيش مي‌آيد که آيا مدير ما واقعا مديريت فرهنگي مي‌داند؟ چه دغدغه‌اي در ذهن دارد جز اينکه مجموعه زيرنظر او از راه فروش نمايش شبي 10 ميليون تومان کسب درآمد کند؟ اسکندري در ادامه به نقش رسانه‌ها در اين ميان پرداخت و اظهار کرد: اگر قرار است مطبوعات و رسانه‌ها در جهت حل مسائل گام بردارند بايد مسئولان را به پرسش بکشند. وقتي هنرمندان درباره چنين مسائلي اظهارنظر کنند اتفاق خوشايندي رخ نمي‌دهد و آنها رو در روي يکديگر قرار مي‌گيرند. غم‌انگيز است وقتي مي‌بينيد بهترين روزنامه‌ها که روزگاري تاثير بسيار زيادي داشتند امروز مثل روزنامه‌هاي زرد کار مي‌کنند. اين هنرمند ادامه داد: به نظر مي‌رسد يک هم‌سان سازي در تمام عرصه‌ها رخ داده است. بايد از مديران بپرسيم که چه اتفاقي در عرصه فرهنگ افتاده که وزن هنرمندان براي روزنامه‌ها و خبرگزاري‌هاي اثرگذار کشور يکي شده و ديگر تفاوتي بين کيفيت افراد قائل نيستند. اسکندري تاکيد کرد: پررنگ کردن اختلافات حاصلي نخواهد داشت، بلکه بايد تا وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي پيش برويم و مسئله تئاتر و آشفتگي‌هاي حاکم بر آن را مطرح کنيم.


مشاهده نظرات - 0 نظر
ارسال نظر برای این مطلب
نام ایمیل
عنوان نظر
متن نظر
کد امنیتی زیر را وارد کنید


نظرات ارسال شده برای این مطلب
آخرین اخبار